Eric 't Hart over zijn Alfa Romeo Bertone 1300 GT Junior 1971
Twee
momenten, kort achter elkaar, in mijn vroege jeugd deden mij beseffen : dat is
‘m !
Een
lichtgroene coupe die vol gas langs de lagere school reed en een zilvergrijze,
die een paar dagen later geparkeerd stond aan de kade, waar ik minuten lang naar
kon kijken, terwijl de stuurman van de pont waarop ik stond zijn best deed
netjes aan te leggen aan diezelfde kade.
Nu
weet ik dat de wagen, die met een geweldig “lawaai” langs mijn school raasde
een Alfa Romeo 1750 GTV moet zijn geweest, in de kleur verde olivio. De wagen
langs de kade moet een Alfa Romeo 2000 GTV in USA-uitvoering zijn geweest. Ik
dacht dat de tekst “iniezione” op het kofferdeksel de typeaanduiding was.
Dit typeplaatje was uniek voor de wagens bestemd voor de Amerikaanse markt, die
omwille van milieu-normen waren voorzien van brandstof-injectie (iniezione =
injectie). Bij gebrek aan Amerikaanse kopers werden deze auto’s aan het eind
van de jaren ’70 ook in Europa / Nederland verkocht.
Enig
speurwerk in de bibliotheek leerde mij al snel dat de wagen, die zoveel indruk
op mij had gemaakt niet meer nieuw werd geleverd. Het model kwam niet voor in
het Autovisie-jaarboek van 1981. In oudere autojaarboeken kwam ik de Alfa wel
tegen. Het bevreemde mij dat de auto niet echt een “naam” had zoals alle
andere Alfa’s, en dat de typeaanduiding van de auto onder andere varieerde met
de cilinderinhoud van de motor 1300 GTJ, 1600 GTJ, 1750 GTV, 1600 GTA, 1300
GTA/J, 2000 GTV, enz.
Met
dit “probleem” van de Alfa zonder naam kampt men in Alfa-kringen nog steeds.
En omdat men bij Alfa Romeo in Italie de opvolger op basis van de Alfetta ook
doodleuk 2000 GTV noemde, worden de Alfa’s met de door Giugiaro in dienst van
styling-studio Bertone ontworpen carrosserie ter onderscheid vaak simpelweg “Bertone“
genoemd.
(De
officiele naam bij de introductie in 1963 luidde Giulia Sprint GT.)
Jarenlang
heb ik van alles verzameld van de Alfa Romeo “Bertone”, folders, artikelen
uit oude en nieuwe tijdschriften, testverslagen, boeken, foto’s, enz. Op
autobeurzen en bij Alfa-dealers stond ik vaak weg te dromen bij de soms toch wel
erg roestige Alfa’s. Ik wist ’t zeker, als ik mijn rijbewijs had, zou deze
Alfa mijn eerste auto worden ! Na het behalen van mijn rijbewijs en na flink wat
sparen, stond ik in mijn studenten-tijd op het punt een groene 1600 GTJ uit 1974
te kopen. Mijn oom “met verstand van auto’s”, die op mijn verzoek was
meegegaan, raadde mij na het zien van de Alfa de aankoop ten zeerste af. Ook de
Alfa-verkoper was zo eerlijk door te zeggen dat de groene Alfa eigenlijk geen
auto was voor dagelijks gebruik voor iemand met een basis-studie-beurs.
Achteraf
gezien heeft mijn oom toen zeker gelijk gehad. Op dat moment kon ik ’t
moeilijk accepteren, ik moest en zou Alfa gaan rijden. Met wat financiele hulp
van mijn ouders (de studie zou zich ooit terug gaan betalen toch !?!) werd als
compromis een destijds redelijk moderne en in zeer goede staat verkerende Alfa
33 1.5 QV aangeschaft.
Met
de Alfa 33 en met alle andere Alfa’s die zouden volgen heb ik met bijzonder
veel plezier jarenlang rond gereden, zonder klachten over betrouwbaarheid of al
te hoge kosten. Jarenlang heb ik ook allerlei redenen verzonnen om vooral maar
geen Alfa Bertone aan te schaffen, diverse verhuizingen, veranderingen van werk,
gebrek aan tijd en of geld (Ellen en Gijs hebben steeds weer andere mooie boeken
in de aanbieding), gebrek aan stallingsmogelijkheden, enz.
Tot
begin 2002; het gevoel van : “dat is ‘m !” kwam weer terug. Er moest en
zou een Alfa Bertone komen. Een zoektocht van ongeveer 6 maanden langs alle
uithoeken van land leverde aanvankelijk niet het gewenste resultaat op. Totdat
de plaatselijke Alfa-specialist mij belde met de mededeling dat hij een 1300 GTJ
uit 1971 had ingeruild op de verkoop van een moderne Alfa.
Mijn
Alfa Romeo Giulia GT 1300 Junior is gebouwd in januari 1971. Het is een van de
eerste Juniors zonder zgn. brievenbus-neus, herkenbaar aan het bakelieten stuur,
de wieldoppen, het hangende oliefilter en nog met een “Alfa Romeo
Milano”-embleem.
Het
chassisnummer komt nog voor in Fusi’s onvolprezen Alfa-bijbel.
Volgens
Elvira Ruocco van Archivio Storico Alfa Romeo Centro di Documentazione is mijn
Alfa Junior ooit nieuw geleverd aan Mr. Gian Marco Vallini wonende in
Castelmassa, Italie. De kleurstelling was origineel zoals hij nog steeds is wit
(bianco spino) met zwarte kunstlederen bekleding. De auto is in 2001 van Italie
naar Nederland gebracht en ingevoerd door een Alfa-liefhebber, die zoals later
bleek ook regelmatig bij AutoNet te gast is. De auto verkeert in een redelijk
originele en technisch goede staat. Zoals zo vaak behoeft de carrosserie op
termijn een (hernieuwde) kennismaking met de plaatwerker en spuiter.
Eric 't Hart
www.autonetcarbooks.com