Klik op de foto's voor een vergroting

'Rob van der Klugt - Sint Maartensdijk' over zijn Volkswagen 1500 Kever

’n Halve eeuw later…

Het is nog steeds een kunstwerkje op zich: de brochure die voorafging aan de komst van Vaders eerste rijdende trots.

November 1956. Ik ben vier jaar oud; mijn vroegste auto-ervaringen gaan zich afspelen in een zilvergrijze Volkswagen. De spikkelstof, het ovaalvormige achterruitje, de zingende ruitenwisseraandrijving en de tevreden motorronk (extra mooi als je je oor in de bank drukt) leggen de basis voor een levenslange Kever-sympathie.

Intussen word ik een volbloed autogekje, eindeloos bezig met mijn groeiende verzameling Dinky Toys. Daarvan ontmoet ik de werkelijke voorbeelden tijdens m’n eerste zelfstandige vakantietrip: kennismaking met Engeland! Op slag verliefd op het landschap, de huizen, de mensen en het wagenpark. Al na een jaar haal ik er een Wolseley 1500 vandaan, die later gezelschap krijgt van een Triumph Spitfire.

Toch: de Keverliefde blijft pruttelen. Vriend en hobbygenoot Bart van den Acker (zie andere foto’s!) weet een interessante VW die heel misschien ooit te koop zal zijn. Na vijf jaar (on)rustig afwachten word ik uitgenodigd eens te komen kijken. De auto staat in een halfdonkere stalling en de contactsleutel zal niet worden omgedraaid, maar ik voel bij de eerste aanblik dat deze het moet zijn. Bovendien ken ik de wagen van twee succesvolle optredens in ‘Autoweek’ en is mij z’n levensverhaal al eens verteld.

Drie maanden van stilte volgen. Daarna mag ik de auto, op voorwaarde van oneindige liefde, de mijne noemen. Wat technisch onderhoud en enkele tientallen uren vrolijk poets- en inrichtingswerk maken van 53-66-DJ helemaal mijn droom-VW. Het exemplaar is op zich ook al best bijzonder. Jaargang 1966-1967 heeft van vroegere en latere modeljaren afwijkende kenmerken (o.m. schijfremmen; andere motorkap en wielen; laatste type carrosserie met lage bumpers en schuinstaande koplampen) en is vrij zeldzaam, vooral met een 1500 cc motor. Die heeft deze auto, en de eerste eigenaar bestelde er meteen maar een stalen schuifdak en Amerikaanse bumpers bij. De Amersfoortse winkelier gebruikte de auto vervolgens dertien jaar lang, waarna deze in de kelder verdween van de Volkswagengarage die het voertuig ooit had geleverd. Deze actie had een doel: neefje van de dealer had juist deze VW altijd mooi gevonden en reserveerde hem, voor na het behalen van z’n rijbewijs. Na verloop van tijd bereed hij (wegens ander moois) de 1500 steeds minder; het vervolg las u hierboven al.

De conditie is nog steeds ongerestaureerd en origineel, met de kilometerteller op bijna 100.000.

Rob zou zijn Kever vóór de winkel rijden om hem vervolgens te laten fotograferen, maar daar kwam hij niet meteen aan toe; er stond kennelijk al enige tijd buiten een meneer op de eigenaar van de Kever te wachten, want hij moest en zou even met hem praten. Deze meneer heeft, als eerste eigenaar - destijds voor de aardbeienteelt -, nog steeds een Volkwagen Bus, waar hij nog dagelijks in rijdt en moest dat even kwijt aan een andere échte VW liefhebber!