Bart van den Acker over zijn Datsun Sunny

 

Op 18 september 1968 nam mijn vader de tweede auto die hij ooit nieuw kocht in ontvangst. Vanuit een Simca 1000 (een GLS, dat wel) was onze kristalgroene Datsun 1000 Sunny met kenteken 54-09-GK een hele vooruitgang. Datsun was nog maar net een jaar of wat op de Nederlandse markt, de Sunny moest het merk aan een doorbraak helpen. In Japan was de auto een enorm succes, maar ja, de Japanse regering had Datsun (en Toyota - Corolla en Mitsubishi - Colt) de opdracht gegeven een betaalbare, technisch eenvoudige auto voor een groot publiek te ontwikkelen. Zo werd de massamotorisering in Japan gestimuleerd. De Sunny is, was en bleef een vrij onbekende auto in Nederland. Je zag ze ook in de jaren dat wij ermee reden zelden.
 
Als snotneus van net 10 was dit een heel indrukwekkende gebeurtenis. Die Datsun maakte indruk, vooral omdat ik 'm alleen van papier kende. Bovendien reed de dealer waar mijn vader 'm kocht, Piet Bijvelds in Erp, met precies zo'n Sunny zelfs rally's! Reken maar dat ik finaal achter mijn vaders verstandige keuze stond. Ruim twee jaar reed mijn vader met de Sunny. In december 1970 werd die vervangen door een Datsun 1200 en mijn broer Christ nam de Sunny over. Hij reed er als vertegenwoordiger veel kilometers mee, tot hij in 1972 een Fiat 128 'van de zaak' kreeg. De kleine Datsun gaf al die jaren geen krimp (ik herinner me alleen een kapotte thermostaat) en werd particulier verkocht met 179.000 kilometer op de teller.
 

Onze eerste Datsun (mijn vader kocht er in totaal zes) maakte op mij heel veel indruk. Dat is heel gemakkelijk te verklaren door het feit dat het de eerste auto was waarin ik echt 'op de harde weg' mocht rijden. Eerst bij mijn vader, later nog veel meer bij mijn broer, op allerhande achterafstraatjes in de buurt van mijn geboortedorp Heesch. Dat zijn indrukken die bij een doorgewinterde autogek nooit meer weggaan, ook al heb ik inmiddels in om en nabij de duizend verschillende auto's gereden.

De wens ooit eens zelf zo'n Sunny 'voor erbij' te hebben is al heel oud. In 1984 hebben Rob van der Klugt en ik zo'n Sunny voor de sloop behoud en binnen een week met aanzienlijke winst doorverkocht aan Nissan-dealer Hoevenaars in Berlicum. Die heeft die auto gerestaureerd en in zijn collectie historische Datsuns bewaard. Zelf had ik toen de mogelijkheid niet de auto te houden. Twee jaar geleden ontdekte ik een donkerblauwe in matige staat bij een garage in Vught. Ik was van plan 'm te kopen, maar toen ik terugkwam, was de Datsun al weg: in restauratie. Vorig jaar had collega Jeroen Booij plotseling zo'n auto, maar die was echt slecht en moest helemaal 'gedaan' worden. Dat zag ik niet zitten en ik legde mij erbij neer dat ik waarschijnlijk nooit een Sunny in bezit zou krijgen. Ze zijn er gewoon niet meer.

Tot een aantal weken geleden. Dezelfde Rob van der Klugt trof stomverbaasd in het voor hem naburige Poortvliet een prachtige Sunny aan. Toen hij terugkwam met zijn camera, was de Sunny weg. Korte tijd later stond de auto op hetzelfde plekje, nu met een plaatje 'TE KOOP' erop. Rob is door mij gaan inzien hoe leuk die Sunny eigenlijk is en wat voor een geweldige auto het ooit (voor ons) was. Rob handelde snel en kocht de Sunny, zonder dat ik er iets van wist. Dat gebeurde pas toen ik een kleine maand geleden op een zondag in Zeeland was en die Sunny me in de stalling van Rob tegemoet stond te fonkelen. Ik was verkocht, inmiddels de Sunny dus ook.

www.autonetcarbooks.com

terug / back